διεύθυνση επικοινωνίας delios2010@gmail.com

30 Ιουλ 2011

Ο δύσκολος Αύγουστος της Ευρώπης

Σπινθουράκης, Μανώλης
Mε τις αγορές να ταλαντεύονται στα απόνερα των αποφάσεων της τελευταίας συνόδου κορυφής της ευρωζώνης και με τους οίκους αξιολόγησης να δείχνουν ότι θεωρούν τις ευρωπαϊκές υποσχέσεις λιγότερο αξιόπιστες από τις αμερικανικές, η Ευρώπη ετοιμάζεται για ένα δύσκολο Αύγουστο. Μαζί της και η Ελλάδα η οποία θα προσπαθήσει να αποδείξει ότι εν τέλει η ευρωπαϊκή απόφαση περί εμπλοκής του ιδιωτικού τομέα στο κόστος της διάσωσής της, είχε περισσότερο ευεργετικές και λιγότερο αρνητικές συνέπειες.

Στόχος της ελληνικής πλευράς είναι η επίτευξη συμφωνίας το ταχύτερο δυνατό, αφού περί το τέλος του Αυγούστου θα πρέπει να εξοφληθεί ένα μεγάλο ομολογιακό δάνειο και καλό θα είναι, ως τότε, να έχουν τεθεί σε εφαρμογή οι αποφάσεις περί ανταλλαγής των παλαιών υποβαθμισμένων κρατικών ομολόγων με νέα, αναβαθμισμένα.

Ωστόσο δέκα μέρες μετά τη σύνοδο κορυφής τα «αρνητικά μαντάτα» φαίνεται να υπερτερούν των θετικών. Το γεγονός ότι οι περισσότεροι κάτοχοι ομολόγων του ελληνικού κράτους καλούνται πλέον να χάσουν ένα ποσοστό της αξίας τους που θεωρητικώς είναι της τάξεως του 20% - και πρακτικώς του 10% - οδήγησε τους οίκους αξιολόγησης στην εκτίμηση ότι αυτό μπορεί να συμβεί και με άλλες χώρες του ευρώ, (βλ Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ισπανία, Κύπρος, Βέλγιο) με αποτέλεσμα τα επιτόκια δανεισμού τους να τραβούν την ανηφόρα.

Στην περίπτωση «φαινομένου ντόμινο», οι πάντες συμφωνούν ότι ο ευρωμηχανισμός νομισματικής σταθερότητας δεν διαθέτει τους απαραίτητους πόρους για την αντιμετώπιση του προβλήματος και, συνεπώς, τα χειρότερα δεν μπορούν να αποκλειστούν. Η απειλή της Moody's για περαιτέρω υποβάθμιση της Ισπανίας, που ήταν εν πολλοίς απρόσμενη, δημιούργησε κλίμα έντονης ανησυχίας, αλλά και αμφισβήτησης της αξίας των αποφάσεων της συνόδου κορυφής, όχι τόσο για την Ελλάδα όσο για το σύνολο της ευρωζώνης.

Από την άλλη πλευρά οι υποστηρικτές της εμπλοκής του ιδιωτικού τομέα στο κόστος διάσωσης της Ελλάδας, με πρώτη τη Γερμανία και το ΔΝΤ, εμμένουν ότι η απόφαση ήταν ορθή. Στην περίπτωση του ΔΝΤ οι εκπρόσωποι των αναπτυσσόμενων χωρών θεωρούν τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα περιορισμένη και ως εκ τούτου θεωρούν πως θα πρέπει να περιοριστεί και η συνεισφορά του ΔΝΤ στο δεύτερο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας.

Σε ότι αφορά τη Γερμανία, ο πανηγυρικός τόνος που θέλησε να δώσει η ελληνική κυβέρνηση στο ενδεχόμενο να αποφασίσει ο ευρωμηχανισμός να δανείσει την Ελλάδα για να επαναγοράσει τα ομολογά της σε τρέχουσες τιμές, δημιούργησε πολιτικό ζήτημα με αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε να βεβαιώσει εγγράφως τους γερμανούς βουλευτές ότι αυτό αν συμβεί, θα συμβεί υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Ανάλογες εντάσεις υπήρξαν και στον κυβερνητικό συνασπισμό της Ολλανδίας.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι ότι η Ιταλία δανείζεται πλέον με επιτόκια ενίοτε υψηλότερα από αυτά με τα οποία θα κληθεί στη συνέχεια να δανείσει την Ελλάδα, ενώ η Γερμανία δανείζεται πλέον φθηνότερα παρά ποτέ. Ηδη στον διεθνή Τύπο πληθαίνουν οι αναλύσεις που προβλέπουν, όχι την αποβολή κάποιας χώρας από τη ζώνη του ευρώ, αλλά την εκούσια- κάποια στιγμή στο μέλλον - αποχώρηση της Γερμανίας και άλλων χωρών της βόρειας Ευρώπης από τη ζώνη του ευρώ, με πρόσχημα τα «υπέρμετρα» δάνεια των νοτίων.

Παράλληλα βέβαια δεν λείπουν και οι πλέον ψύχραιμες φωνές που εξηγούν ότι στην περίπτωση αυτή χαμένη θα είναι η Γερμανία, η οποία στη μεν ευρωζώνη μπορεί να συμπεριφέρεται ως υπερδύναμη, αλλά σε παγκόσμια κλίμακα και χωρίς την Ευρώπη, δεν είναι παρά μια μεσαία δύναμη.

Μέσα σ' αυτό το θολό τοπίο οι πάντες έχουν προς το παρόν στραμμένα τα βλέμματά τους προς την Ελλάδα ελπίζοντας σε κάποια καλά νέα, όπως η σημαντική (και χωρίς παρενέργειες) συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στο κόστος διάσωσης, η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και η διενέργεια διαρθρωτικών αλλαγών αποφασιστικού χαρακτήρα. Το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει πολιτική και κοινωνική συναίνεση προς αυτή την κατεύθυνση φαίνεται να συνιστά μείζον πρόβλημα και ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της χώρας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ιταλία τα κομμουνιστικογενή εργατικά συνδικάτα ήλθαν ήδη σε συμφωνία με τους εργοδότες για την εισοδηματική πολιτική, ενώ στην Κύπρο γίνονται προσπάθειες για εθνική ενότητα. Το γεγονός ότι στην Ελλάδα ανάλογες εξελίξεις αποκλείονται, αποτελεί πλέον τον βασικό λόγο για τον οποίο πολλοί στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο πιστεύουν πως τελικώς η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει.
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=413251&h1=true

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου