διεύθυνση επικοινωνίας delios2010@gmail.com

4 Ιουλ 2011

Για να πάει μπροστά η Ρωσία, θα πρέπει να φύγει ο Putin” !

Της  Nina Khrushcheva

Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο Ρώσος πρόεδρος Dmitri Medvedev ανακοίνωσε πως επιθυμεί μια δεύτερη θητεία, αλλά δεν πρόκειται να είναι υποψήφιος απέναντι στον Vladimir Putin, στον οποίο οφείλει την θέση του. Μια τέτοια εκλογική αντιπαράθεση, είπε, θα βλάψει τη χώρα.
Η δήλωση αυτή του Medvedev βάζει τέρμα στις εικασίες για το αν θα θέσει υποψηφιότητα, αλλά διατηρεί στα ύψη την αγωνία όσον αφορά στον Putin, η επιρροή του οποίου συνεχώς αυξάνεται, και είναι πολλαπλάσια αυτής του «ταπεινού» προέδρου.

Πολλοί είναι αυτοί στη Δύση, που θα ήθελαν να δουν ένα τέλος στην αντι-δυτική απολυταρχική συμπεριφορά του Putin.
Τα τελευταία δέκα χρόνια, η ρωσική εξωτερική πολιτική έχει χαρακτηριστεί από μια συγκρατημένη στάση, και μια καχυποψία. Ακόμη και με την καθόλου απειλητική ΕΕ, η Ρωσία τηρεί  επιφυλάξεις. Είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη για τα γειτονικά της κράτη, ειδικά αυτά που πολιτικά και γεωγραφικά είναι πιο κοντά στη Δύση (Μολδαβία, Λευκορωσία, Ουκρανία, και Γεωργία). Μετά από τόσα χρόνια, και ακόμη το Κρεμλίνο  διαμαρτύρεται για την προς ανατολάς επέκταση του ΝΑΤΟ, την οποία θεωρεί ως απειλή για την ασφάλεια της Ρωσίας.
Στη πραγματικότητα, το ΝΑΤΟ είναι απειλή για τη Ρωσία, όσο είναι και για την… Ελβετία. Δεν είναι όμως η στρατιωτική ισχύς του ΝΑΤΟ που φοβίζει τον Putin. Αυτό που φοβάται είναι το ενδεχόμενο η Συμμαχία να «καταπιεί» τη Μολδαβία ή την Ουκρανία στο μέλλον. Η δημιουργία ενός μοντέλου εκδημοκρατισμού των πρώην σοβιετικών χωρών, που θα χρησιμεύσει ως προηγούμενο, είναι κάτι σαν εφιάλτης για το καθεστώς του Putin.
Όπως επί ΕΣΣΔ, έτσι και σήμερα, ο μοναδικός σκοπός της ρωσικής κυβερνώσας ελίτ είναι να διατηρήσουν τον ασφυκτικό  πολιτικό και οικονομικό έλεγχο που ασκούν, για προσωπικά τους οφέλη. Η δε ρωσική εξωτερική πολιτική, συνεχίζει όπως επί Σοβιετικής Ένωσης, να αποτελεί μια συνέχεια των εσωτερικών προτεραιοτήτων.
Το ρωσικό σύστημα είναι ξεκάθαρα απολυταρχικό. Παρόλα αυτά, προσπαθεί να φανεί δημοκρατικό τόσο στα μάτια των Ρώσων όσο και σε αυτά της διεθνούς κοινότητας. Για αυτό και ο Medvedev έχει αναλάβει μια ειδική αποπροσανατολιστική αποστολή, αναρτώντας σημειώματα στο Twitter, συμμετέχοντας σε παγκόσμια φόρα, καταγγέλλοντας την διαφθορά, και υποστηρίζοντας την ευνομία και τον εκσυγχρονισμό.
Το αποτέλεσμα αυτού του διχασμού προσωπικότητας (απολυταρχίας, και δημοκρατικής βιτρίνας), είναι η Ρωσία να αποτελεί μια ιδιαίτερη γεωπολιτική περίπτωση. Μια δημοκρατική Ρωσία θα έπρεπε να προφτάσει τη Δύση και να ενσωματωθεί στους θεσμούς της. Αυτό όμως δεν συμφέρει στους υποστηρικτές του Putin, δηλαδή όλους αυτούς που ελέγχουν τη Ρωσία: Η ασφάλεια, ο στρατός, και οι βιομηχανίες.
Σε προσωπικό επίπεδο, οι άνθρωποι αυτοί είναι ήδη ενσωματωμένοι με την Ευρώπη. Τα χρήματά τα τους τα έχουν σε ευρωπαϊκές τράπεζες. Οι εξοχικές τους βίλλες βρίσκονται στη Νότιο Γαλλία, στη Τοσκάνη, και στα ελληνικά νησιά. Τα παιδιά τους σπουδάζουν σε ελιτίστικα ιδιωτικά σχολεία, κλπ. Έτσι, παρά τη σκληρή στάση του καθεστώτος απέναντι στη Δύση, δεν θα ήθελαν με τίποτα τον αποκλεισμό τους από αυτήν. Αυτό που θέλουν όμως, είναι να μη τυχόν και ενσωματωθεί συνολικά η Ρωσία σαν χώρα με τους θεσμούς της Δύσης, διότι κάτι τέτοιο θα απειλούσε το καθεστώς τους.
Για να μπορέσει να διατηρηθεί αυτή η βιτρίνα της ισχυρής και ευημερούσας Ρωσίας, που στέκεται σθεναρά απέναντι στην υποκρισία της Δύσης, το ρωσικό καθεστώς δεν μπορεί να φαίνεται τόσο απολυταρχικό όσο επιθυμεί ο ίδιος ο Putin. Αν ήταν, οι ελβετικές τράπεζες και οι διεθνείς οργανισμοί θα του έκλειναν τις πόρτες τους.  Έτσι, το συμφέρον των ρωσικών ελίτ απαιτεί τη διατήρηση ενός δημοκρατικού προσωπείου.
Η Δύση, παρά τη μακρόχρονη εμπειρία της απέναντι στους σοβιετικούς, δείχνει «να μασάει» από αυτή την υποκριτική συμπεριφορά, ειδικά τώρα που ο Medvedev δείχνει ένα τόσο φιλικά δημοκρατικό πρόσωπο. Αυτό το μήνα, μιλώντας σε ένα οικονομικό φόρουμ, μάγεψε το ακροατήριο επιτιθέμενος εναντίον της διαφθοράς, και δεσμευόμενος για μεταρρυθμίσεις που θα φέρουν την αποκέντρωση στη πολιτική διοίκηση της Ρωσίας. Όλα όσα είπε απευθύνονταν στους ξένους. Τους παραμύθιασε. Κανένας  πάντως δεν θα  πρέπει να πιστεύει ότι όντως η Ρωσία θα αλλάξει.
Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Joe Biden, που συνήθως είναι επικριτικός απέναντι στη Ρωσία, προσπάθησε (υποτίθεται) να πείσει τον Putin να μη βάλει υποψηφιότητα για πρόεδρος το 2012. Ένα μήνα αργότερα τον κάλεσε να επισκεφτεί την Ουάσιγκτον, αν και σύμφωνα με το ρωσικό σύνταγμα, ο πρωθυπουργός δεν έχει καμία αρμοδιότητα στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Τι επιδιώκουν οι Αμερικάνοι; Να τον πείσουν να μην κατέβει υποψήφιος; Ή να ενισχύσουν την εικόνα του, αναγνωρίζοντας τη σημαντικότητά του; Κανένας δεν γνωρίζει.
Μέχρι να αλλάξει η εσωτερική κατάσταση της Ρωσίας, οι σχέσεις της με τη Δύση θα παραμείνουν ως έχουν, θολές. Ο Putin όμως, καλά θα κάνει να ακούσει τον Biden, που οι φήμες τον θέλουν να του έχει ήδη προτείνει κάποια σημαντικά διεθνή αξιώματα, όπως πρόεδρος της διεθνούς ολυμπιακής επιτροπής, ή ακόμη και τη γενική γραμματεία του ΟΗΕ! Εξάλλου, ο Putin γνωρίζει πολύ καλά τη μοίρα όλων των πρώην αξιωματούχων της KGB, που μπορεί να περιμένει και τον ίδιο.
Ο διαβόητος αρχηγός της μυστικής αστυνομίας του Στάλιν Lavrenti Beria, εκτελέστηκε από το σύστημα που ο ίδιος είχε δημιουργήσει και τελειοποιήσει. Το 1953 δικάστηκε και καταδικάστηκε για αντεθνική κατασκοπεία. Στα δέκα χρόνια εξουσίας του, ο Putin ενίσχυσε υπέρμετρα τις δυνάμεις ασφαλείας, τρομοκράτησε και φυλάκισε τους αντιπάλους του, και φίμωσε τα ΜΜΕ και τα δικαστήρια. Αν δεν αποφασίσει να αποχωρήσει, ώστε η Ρωσία να πάει μπροστά, τότε τα σύστημα που ο ίδιος δημιούργησε μπορεί να στραφεί εναντίον του.
S.A.-Project Syndicate
http://www.antinews.gr/2011/07/04/110502/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου