διεύθυνση επικοινωνίας delios2010@gmail.com

13 Αυγ 2011

Μια μικρότερη, ή μια ισχυρότερη Ευρωπαϊκή Ένωση;

Μπορεί ακόμη να ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά το δεύτερο  συνθετικό άρχισε να αμφισβητείται. Οι αναταραχές της αγοράς εδώ και μια εβδομάδα έχουν να κάνουν με βραχυπρόθεσμες ανησυχίες, σχετικά με τους προϋπολογισμούς χωρών όπως η Ισπανία, η Ιταλία, ακόμη και η Γαλλία. Αφορούν όμως και πιο μακροπρόθεσμα προβλήματα. Έχει άραγε νόημα η συνέχιση της ΕΕ στη σημερινή της μορφή;
Όσο το ερώτημα αυτό παραμένει αναπάντητο, θα συνεχίζεται και η αβεβαιότητα. Κάποια βραχυπρόθεσμα μέτρα, όπως η στήριξη των ισπανικών και ιταλικών ομολόγων από την ΕΚΤ δεν είναι παρά ασπιρίνες.
Αυτό λέει ο Stephen King, της λονδρέζικης  HSBC, τονίζοντας πως «δεν απαντάνε στα ερωτήματα που θέτουν οι αγορές: Ποια είναι τα δημοσιονομικά και πολιτικά μέτρα που θα μπορούσαν να φέρουν τη σταθερότητα στο μέλλον;».
Το πρόβλημα έχει εντοπιστεί εδώ και καιρό. Η ΕΕ έφτιαξε ένα νέο νόμισμα, αλλά δεν έφτιαξε μια πολιτική και δημοσιονομική ένωση. Το αποτέλεσμα είναι πως δημιουργήθηκε ένα σύστημα που πνίγει τα κράτη με μια ενιαία νομισματική πολιτική, και που δεν επιτρέπει τη μεταφορά χρημάτων έτσι ώστε να εξομαλυνθούν οι όποιες παραμορφώσεις  τις οποίες δημιουργεί το εν λόγω σύστημα.
Σήμερα, όλο και αυξάνεται η άποψη ότι το τρέχον σύστημα δεν πάει άλλο. Πολλοί επιμένουν πως η ΕΕ θα πρέπει να ενισχυθεί. Ειδάλλως θα διαλυθεί. ‘Όπως λέει η Emma Bonino, αντιπρόεδρος της ιταλικής γερουσίας, «Η ΕΕ είναι κατασκευασμένη για ομαλές συνθήκες…λειτουργεί μόνο εν τη απουσία οικονομικών προβλημάτων». Η λύση, λέει, είναι η περαιτέρω συγκέντρωση της πολιτικής εξουσίας. Και αυτό δεν προϋποθέτει απαραίτητα τη δημιουργία ενός υπέρ-κράτους, όπως είναι οι ΗΠΑ. Υπάρχει μια ενδιάμεση κατάσταση, στην οποία τα κράτη μέλη παραχωρούν μόνο μέρος των αρμοδιοτήτων τους, όπως την εξωτερική πολιτική, την άμυνα, και τον έλεγχο των συνόρων. Το πιο σημαντικό όμως θα ήταν ένα κεντρικό υπουργείο Οικονομικών που θα επέβλεπε την οικονομική σταθερότητα, και αν χρειάζονταν, θα μετέφερε χρήματα από την κεντρική εξουσία στις επιμέρους χώρες μέλη. Όπως λέει, η κοινή πολιτική ταυτότητα θα έκανε την όποια αναδιανομή κεφαλαίων πιο εύπεπτη. «Η βοήθεια συνήθως έρχεται, όταν υπάρχει μια κοινή αίσθηση του να ανήκουμε κάπου», καταλήγει.
Ένα άλλο ενδεχόμενο, που το ζητούν περισσότερο οι εξαγριωμένοι με τους Νότιους εταίρους τους Γερμανοί, είναι να αρχίσει επιτέλους να διαλύεται η Ένωση. Ο έγκριτος οικονομολόγος του πανεπιστημίου του Μονάχου Hans-Werner Sinn λέει: «Είναι καλύτερα για όλους μας, ειδικά για την Ελλάδα, αν φύγει από το ευρώ». Έτσι, η αδύναμη Ελλάδα θα ήταν ελεύθερη να υποτιμήσει το νόμισμά της, και να ξαναβρεί την ανταγωνιστικότητά της. Η υπόλοιπη Ευρώπη δεν θα ήταν αναγκασμένη να την σώζει.
Ακόμη και το πρώην στέλεχος της ΕΚΤ Otmar Issing, που υπήρξε εκ των αρχιτεκτόνων του ενιαίου νομίσματος, προειδοποιεί εναντίον της περαιτέρω ενίσχυσης της ΕΕ. Αν και υπέρμαχος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, σήμερα ανησυχεί πως οι διασώσεις των αδύναμων χωρών οδηγούν σε δημοσιονομική απειθαρχία, ακόμη και σε ταραχές από πλευράς φορολογουμένων που αναγκάζονται μα θυσιαστούν για τις σπατάλες άλλων.
Και οι δυο επιλογές έχουν ιστορικά προηγούμενα, σύμφωνα με τον Stephen King. Μετά τη κατάρρευση της ΕΣΣΔ, οι χώρες που επί δεκαετίες υπάγονταν σε μια κεντρική εξουσία, ξαφνικά βρέθηκαν μόνες. Πολλές συνέχισαν να χρησιμοποιούν το ρωσικό ρούβλι. Σύντομα όμως, όπως και με την ΕΕ, οι οικονομικές αποκλίσεις μεταξύ των χωρών αυτών αυξήθηκαν πολύ. Και το ενιαίο νόμισμα απορρίφθηκε.
Ένα άλλο μοντέλο ενός εναλλακτικού σεναρίου είναι η ίδια η ΕΕ. Πριν την καθιέρωση του ευρώ, η ΕΟΚ είχε εισάγει έναν νομισματικό μηχανισμό που είχε στόχο τη μείωση της διακύμανσης των ισοτιμιών των νομισμάτων τω διάφορων χωρών μελών. Το 1992, το σύστημα αυτό άρχισε να καταρρέει. Σε μια σειρά γεγονότων που θυμίζουν το σήμερα, η κερδοσκοπία  προκάλεσε παροξυσμό στις αγορές. Η Βρετανία που είχε ενταχθεί στον μηχανισμό αυτό πριν από 2 χρόνια, ετράπη σε φυγή. Τα υπόλοιπα κράτη επέλεξαν την αντίθετη οδό, και δεσμεύτηκαν για περισσότερη οικονομική ενσωμάτωση. Το ενιαίο νόμισμα δηλαδή, δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε και εκείνη η κρίση. Και όπως λέει ο   King, «η κρίση αποκαλύπτει την επιλογή, και η επιλογή πρέπει να γίνει».
S.A.-TIME
http://www.antinews.gr/2011/08/13/117730/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου