διεύθυνση επικοινωνίας delios2010@gmail.com

19 Ιουλ 2012

Στροφή 180 μοιρών ετοιμάζει η Angela Merkel

 By του Hans-Olaf Henkel*
Όταν συμφώνησε στο πακέτο στήριξης των ισπανικών τραπεζών και πρακτικά στον δρόμο για την τραπεζική ενοποίηση, αν και με αυστηρές προϋποθέσεις, η Angela Merkel έχασε μία σημαντική μάχη. Και δεν ήταν η πρώτη φορά. Μπορεί ο ευρωπαϊκός Τύπος να τη χαρακτηρίζει «κυρία Nein», αλλά στην πραγματικότητα μοιάζει περισσότερο με το Neville Chamberlain, παρά με τη Margaret Thatcher. Αυτήν τη φορά, οι Γερμανοί είναι εκείνοι που εκβιάζονται, από τους Γάλλους.
Όλα ξεκίνησαν στις αρχές του 2010, όταν η Α. Merkel έθεσε θέμα αποχώρησης της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Αφού ο Nicolas Sarkozy την απείλησε με τερματισμό της ειδικής γαλλογερμανικής σχέσης, αναγκάστηκε να υποχωρήσει και βοήθησε στο πακέτο στήριξης για τη χώρα. Αποδείχθηκε ότι τελικά ήταν ένα πακέτο στήριξης για τις γαλλικές τράπεζες.


Όταν ζήτησε επιβολή αυτόματων κυρώσεων στους παραβάτες των δημοσιονομικών κανόνων, ο Ν. Sarkozy την έπεισε για το αντίθετο στην Deauville. Για δεκαετίες οι Γερμανοί καγκελάριοι αντιστέκονται στη γαλλική ιδέα ευρωπαϊκής οικονομικής κυβέρνησης. Η Α. Merkel την αποδέχθηκε. Κι ενώ είχε χαρακτηρίσει την επιβολή ενός φόρου επί των χρηματοοικονομικών συναλλαγών αντιπαραγωγική, λίγο αργότερα την υποστήριξε θερμά.

Στη Γαλλία μπορεί να περιμένουν νέες υποχωρήσεις από τη Γερμανία. Και ενώ το φρένο χρέους (που σχεδιάστηκε για να μην μπορούν οι πολιτικοί να χτίζουν χρέη) αποτελεί πλέον μέρος του γερμανικού συντάγματος, ο Francois Hollande αρνείται να κάνει το ίδιο στη Γαλλία, αν και το υποσχέθηκε ο προκάτοχός του.

Η υιοθέτηση του φρένου χρέους στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης θα ήταν θεμελιώδους σημασίας για τη Γερμανία. Με τον Hollande, όμως, αυξάνεται ταχύτατα ο κίνδυνος να προσφύγει ακόμη και η Γαλλία στον μηχανισμό στήριξης.

Ενώ η Γερμανία έθεσε όριο σύνταξης τα 67 έτη, ο Hollande το μείωσε στα 62. Αν και το ποσοστό της ανεργίας στους νέους είναι τετραπλάσιο στη Γαλλία από ό,τι στη Γερμανία, ο Hollande αύξησε τον κατώτατο μισθό σε επίπεδο-ρεκόρ. Τον προηγούμενο χρόνο, το έλλειμμα του προϋπολογισμού στη Γαλλία ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν τριπλάσιο από ό,τι το γερμανικό. Βεβαίως, στη Γαλλία δεν γίνεται καν συζήτηση για πρόγραμμα λιτότητας.

Ενώ η Thatcher ζητούσε πάντα τα χρήματά της πίσω, η Angela Merkel σπαταλά τα δικά της για να σώσει το ευρώ. Δεν προκαλεί εντύπωση ότι ο αρχισυντάκτης της Le Figaro δήλωσε κάποτε πως το ευρώ ήταν η νέα Συνθήκη των Βερσαλιών χωρίς να έχει προηγηθεί πόλεμος.

Όλα αυτά τα ψυχρά δεδομένα, όμως, δεν ταιριάζουν με τη θερμή ρητορική της Angela Merkel. Πράγματι, επιπλήττει όλους τους Ευρωπαίους για το τι πρέπει να κάνουν. Οι Ισπανοί πρέπει να πηγαίνουν λιγότερες διακοπές, οι Έλληνες να κάνουν ιδιωτικοποιήσεις ταχύτερα, οι Ιταλοί να μειώσουν τον δημόσιο τομέα τους κ.ο.κ. Μην της επιρρίπτετε ευθύνες γι' αυτό. Δεν είναι καθήκον του κάθε πιστωτή να επιβλέπει τους χειρισμούς των δανειστών του;

Οι πολιτικοί του Ευρωπαϊκού Νότου την ακούν ευγενικά και μετά συνεχίζουν αμέριμνοι, αλλά η ίδια καταφέρνει να ανταγωνίζεται τους πολίτες της. Πριν από την κρίση, οι Έλληνες θαύμαζαν τους Γερμανούς. Τώρα τους μισούν. Είναι μία παράδοξη κατάσταση. Η Γερμανία φέρει το βάρος των πακέτων στήριξης, αλλά η Α. Merkel θεωρείται αδίστακτος υπερασπιστής των γερμανικών συμφερόντων, και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις είναι σύμβολο της γερμανικής αλαζονείας και αναλγησίας.

Γιατί το κάνει; Στην πραγματικότητα, βεβαίως, η ρητορική της απευθύνεται στο εγχώριο γερμανικό κοινό. Όσο οι Γερμανοί θεωρούν ότι είναι σκληρή με τους πολιτικούς του Νότου, τόσο λιγότερο συνειδητοποιούν ότι οι ίδιοι θα πληρώσουν για την... ευρωρομαντική πολιτική. Προτού εγκριθεί το δεύτερο πακέτο στήριξης για την Ελλάδα, ο επικεφαλής του κόμματός της στην Bundestag καυχήθηκε με υπερηφάνεια: «Τώρα η Ευρώπη μιλάει γερμανικά».

Όλο και περισσότεροι Γερμανοί ανακαλύπτουν, όμως, ότι μπορεί η Ευρώπη να μιλά γερμανικά, αλλά ενεργεί γαλλικά. Όμως, με την επιτόπια στροφή της Angela Merkel για το πακέτο στήριξης των ισπανικών τραπεζών με ειδικούς όρους το κλίμα στην πατρίδα της έχει αλλάξει. Διακόσιοι οικονομολόγοι διαμαρτυρήθηκαν με μία ανοιχτή επιστολή προς τους Γερμανούς πολίτες.

Ακόμη και το Συνταγματικό Δικαστήριο δηλώνει ως εδώ και μη παρέκει. Με μία πρωτοφανή κίνηση, οι δικαστές ζήτησαν δημοσίως από τον πρόεδρο της Γερμανίας να αναστείλει την υπογραφή του νομοσχεδίου για την επικύρωση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης. Εάν το δικαστήριο κρίνει ότι μεταβιβάζεται περαιτέρω εξουσία προς τις Βρυξέλλες, θα τεθεί θέμα δημοψηφίσματος. Τότε η Α. Merkel μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με μία νέα Φουκουσίμα.

Επισημαίνεται ότι μόλις λίγες ημέρες αφότου το τσουνάμι χτύπησε την Ιαπωνία, η Α. Merkel εγκατέλειψε την ενεργειακή της πολιτική και ανακοίνωσε την πλήρη αποχώρηση από την πυρηνική ενέργεια. Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι η στήριξη της κοινής γνώμης προς την πυρηνική ενέργεια είχε βυθιστεί. Και η καγκελάριος προχώρησε στην ταχύτερη αλλαγή πολιτικής στη σύγχρονη ιστορία της Γερμανίας.

Εάν υπάρξει δημοψήφισμα για την Ευρώπη ή για το ευρώ, τότε ενδέχεται να δεχθεί παρόμοιες πιέσεις. Και ίσως οδηγηθούμε σε μία ακόμη θεαματική στροφή 180 μοιρών στην πολιτική, αυτήν τη φορά για το ευρώ.


*Ο Hans-Olaf Henkel είναι πρώην επικεφαλής του Γερμανικού Συνδέσμου Βιομηχάνων.


ΠΗΓΗ: FT.com
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.
 http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/194/articles/714429/ArticleFTgr.aspx

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου