διεύθυνση επικοινωνίας delios2010@gmail.com

24 Ιουν 2016

«Μετά το Brexit, τι;»

Πριν καλά καλά ξημερώσει Παρασκευή στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Μεγάλη Βρετανία ήρθε σαν σεισμός. Η πλειοψηφία των Βρετανών ψηφοφόρων είχε επιλέξει την αποχώρηση της χώρας τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Ετσι, το ερώτημα που απασχολεί πλέον τους πάντες είναι το εξής: «Τι θα συμβεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, την ΕΕ και τον κόσμο ολόκληρο μετά το Brexit και τι οδήγησε σε αυτό;»
Η ευρωπαϊκή έκδοση του Politico ζήτησε από δημοσιογράφους, πολιτικούς και τεχνοκράτες την γνώμη τους.

5 Ιουν 2016

Δεν έχει μέλλον αυτή η χώρα στη μιζέρια της στασιμότητας

Όσοι διαβάζουν αυτή την εφημερίδα ήδη ξέρουν ότι οι περισσότεροι αρθρογράφοι της και εγώ τουλάχιστον σίγουρα, όλα αυτά τα χρόνια γράφουμε ότι ο τρόπος που η χώρα αντιμετωπίζει την κρίση είναι άδικος και λανθασμένος. Ότι αντί να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις που θα αλλάξουν το χρεοκοπημένο μοντέλο, προσπαθεί να το διατηρήσει, επιμηκύνοντας έτσι την ύφεση. Και το χειρότερο, με την υπερφορολόγηση μεταφέρει τα βάρη στους ασθενέστερους με εντελώς άδικο και αυτοκτονικό τρόπο. Ο ιδιωτικός τομέας έχει καταρρεύσει και πια δεν μπορεί να συντηρήσει το κράτος. Αν παρόλα αυτά κάποιος σας ζητήσει με μια λέξη μόνο

2 Ιουν 2016

Ένας «φασίστας του κερατά» στο Περιφερειακό Συμβούλιο

«Αρχιφασίστα! Φασίστα του κερατά!». Η κυρία που με έβριζε από το βήμα του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής δεν ήταν Συριζαία. Λέγεται Φωτεινή Βρύνα και είναι Νεοδημοκράτισσα εξ απαλών ονύχων. Και εξ επαγγέλματος, θα έλεγαν όσοι ξέρουν το βιογραφικό της. Εξελέγη μάλιστα πρόσφατα στην Πολιτική Επιτροπή της Ν.Δ. Γιατί όμως εξεμάνη; Τι ήταν εκείνο που την έκανε να σπεύσει σε στήριξη του προέδρου του Περιφερειακού Συμβουλίου, συριζαίου δικηγόρου Θεόδωρου Σχινά, και να βάλουν και οι δύο καταιγιστικά πυρά εναντίον μου;

24 Απρ 2016

Το vertigo ενός νάρκισσου

Γράφτηκαν ήδη μπόλικα για το ευφυές λογοπαίγνιο του κ. Τσίπρα περί καθολικού προσφυγικού προβλήματος και την επίσκεψη του Πάπα της Καθολικής Εκκλησίας. Πολλοί επισήμαναν την ιδιότυπη αίσθηση χιούμορ που διαθέτει ο πρωθυπουργός και τη γενναιοδωρία του αφού γέλασε ο ίδιος με το αστείο του προκειμένου να βοηθήσει και όσους δεν το κατάλαβαν να γελάσουν. Σε άλλους προκάλεσε την αμηχανία και τη δυσφορία που αισθάνεσαι όταν κάποιος άνθρωπος μπροστά στα μάτια σου κάνει ή λέει μια ανοησία. Αυτά έχει η δημοκρατία θα μου πείτε. Επειδή δε και εγώ συγκαταλέγομαι σ’ αυτούς τους τελευταίους, καθυστέρησα να αντιδράσω, καθότι εδώ και μερικές ημέρες προσπαθώ να απαντήσω στο ερώτημα: «Πώς είναι δυνατόν;».

16 Απρ 2016

Πώς μεθοδεύουν το Grexit

Η περυσινή αλλαγή της διαρρύθμισης των επίπλων στο γραφείο του Πρωθυπουργού με τη μετακίνηση του βάρους 94 κιλών δρύινου γραφείου του κ. Τσίπρα στο ανατολικό τμήμα της μακρόστενης αίθουσας με την ξύλινη επένδυση στους τοίχους, δεν έγινε τυχαία. Περιέχει συμβολισμούς. Το "Ιερό Βήμα" βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα των Ναών, αλλά και στην Ανατολή (Ρωσία, Κίνα και Ιράν) προστρέχει ο Αλέξης Τσίπρας για να οικοδομήσει μια «πολύπλευρη» εξωτερική πολιτική και να επιτύχει την εξασθένιση της «εξάρτησης» της χώρας (και των Πρωθυπουργών της...) από τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

9 Απρ 2016

Καταγγέλλω 30 έλληνες δημοσιογράφους

Ανδρέας Πετρουλάκης
Υπάρχει μια μεγάλη ομάδα ελλήνων δημοσιογράφων, του έντυπου, ηλεκτρονικού και διαδικτυακού Τύπου, που πρέπει να απασχολήσει το Πειθαρχικό της Ενωσης γιατί τα τελευταία χρόνια υπέπεσαν σε σωρεία σοβαρών παραπτωμάτων
Εν αναμονή της απόφασης του Πειθαρχικού της ΕΣΗΕΑ για τους δημοσιογράφους που κατηγορούνται για μεροληπτική συμπεριφορά τις παραμονές του

2 Απρ 2016

Το ανήμερο θεριό παραμονεύει όταν όλα καταρρέουν

Παντού στον κόσμο σήμερα υπάρχει η αίσθηση του τέλους μιας εποχής, ένα βαθύ προαίσθημα για τη διάλυση των σταθερών, κατά το παρελθόν, κοινωνιών. Σύμφωνα με τους αθάνατους στίχους του ποιήματος «Η Δεύτερη Έλευση» του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς:

«Τα πάντα γίνονται κομμάτια• το κέντρο δεν αντέχει.
Ωμή αναρχία λύθηκε στην οικουμένη,
Οι καλύτεροι χωρίς πεποίθηση, ενώ οι χειρότεροι
Είναι γεμάτοι από την ένταση του πάθους.
Και ποιο ανήμερο θεριό, μια που ήρθε τέλος η ώρα του,
Μουντά βαδίζει για να γεννηθεί προς τη Βηθλεέμ;»
(Μετάφραση: Γιώργος Σεφέρης)

25 Μαρ 2016

H Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδος

Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα

14 Μαρ 2016

Η δεύτερη συνθηκολόγηση του Τσίπρα

Τα πράγματα ήταν μέχρι πρότινος διαφορετικά. Η Γερμανία ήταν η μοναδική χώρα στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη χωρίς αξιόλογο ακροδεξιό κόμμα. Γι αυτό φρόντιζαν οι Χριστιανοδημοκράτες, που δεν επέτρεπαν να ορθοποδήσει οργάνωση που να είναι δεξιότερη από αυτούς – εντάσσοντας στις γραμμές τους ακόμα και ναζιστές. «Πιο δεξιά από μας είναι μόνο ο τοίχος» συνήθιζε να λέει ο πρώην αρχηγός των βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών Φραντς Γιόζεφ Στράους που και ο ίδιος δεν απείχε πολύ από την Ακροδεξιά (μεταξύ άλλων είχε υποστηρίξει τη δεκαετία του 70 τη χούντα των συνταγματαρχών στην Ελλάδα και τη δικτατορία του Πινοσέ στη Χιλή).

13 Μαρ 2016

Το παιχνίδι του κόκορα

Οι απανταχού Βαρουφάκηδες και αποτυχημένοιθεωρητικοί των παιγνίων, μεταξύ άλλων και όσοι περπατούν ξυπόλυτοι στα αγκάθια και νομίζουν ότι μπορούν να πουλούν θράσος και απαιτήσεις, καλό είναι να διδαχτούν από τον τρόπο που η Τουρκία παίζει πολιτικά παιχνίδια. Αρκεί να παρατηρήσουν την άνεση με την οποία ο Αχμέτ Νταβούτογλου εγείρει απαιτήσεις, εκπροσωπώντας το μαξιμαλισμό μιας χώρας που ενώ θα έπρεπε να την εγκαλούν γιατί αυτή έχει μεγάλο μερίδιο δημιουργίας του προβλήματος, και μεταξύ άλλων δεν έχει παρουσιάσει καμία ενέργεια εναντίον των διακινητών των μεταναστών –για να μην πούμε ότι αυτή τους ενθαρρύνει–, γίνεται και διεκδικητής υπερβολικών απαιτήσεων.

17 Φεβ 2016

Πού χάθηκαν τα «αστέρια»;

Τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στη χώρα επιβεβαιώνουν τον Kαρλ Μαρξ, που έλεγε για την ιστορία που επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Προπηλακισμοί, αποδοκιμασίες, προγραφές προσώπων, αλλά και διαδηλώσεις, απεργίες, κινητοποιήσεις, αγροτικά μπλόκα. Η μόνη διαφορά με το παρελθόν είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πίσω από όλα αυτά, ούτε τα υποκινεί. Απλώς τα βιώνει. Και τα βιώνει με τον ίδιο τρόπο που τα βίωναν οι πολιτικοί αντίπαλοί του, χωρίς όμως να υπάρχει κάποιο κόμμα που να στηρίζει ή να επικρoτεί όλες αυτές τις γνωστές αθλιότητες. Όπως απροκάλυπτα έκαναν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

14 Ιαν 2016

Κυριάκος 18.000 ευρώ

Όλη η Ελλάδα έχει να διηγηθεί μία οικογενειακή ιστορία όπου ο μπαμπάς ή κάποιος παππούς αρνήθηκε να αγοράσει οικόπεδο που στη συνέχεια πήρε τεράστια αξία. «Του έλεγαν του παππού να πάρει εκείνα τα στρέμματα αλλά πού να φανταστεί ότι μετά θα τα ήθελαν για ανάκτορα και πλατεία Συντάγματος». Η προσωπική μου ιστορία θα αφηγείται πως αρνήθηκα να βάλω το χέρι στην τσέπη και να ακουμπήσω ένα χιλιαρικάκι πάνω στην απόδοση που πλήρωνε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όταν ξεκίνησε η κούρσα, οι στοιχηματικές έδιναν στον Μητσοτάκη απόδοση 18.00. Κοινώς έπαιζες τότε χίλια ευρώ και τώρα έβλεπες στην κάρτα σου ένα πιστωτικό υπόλοιπο με δεκαοχτώ λαχταριστά χιλιάρικα. Μπορείτε να το διανοηθείτε;

8 Ιαν 2016

Η αναδυόμενη νέα αφήγηση του ΣΥΡΙΖΑ: Και εάν δεν είχαμε μνημόνιο, θα έπρεπε να το εφεύρουμε

Ένας αδήριτος κανόνας, ιδίως της ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής, είναι ότι οι μεγαλύτερες αναδιαρθρώσεις και νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις πραγματοποιούνται από κυβερνήσεις με «αριστερό» ή «προοδευτικό» πρόσημο. Είναι αδύνατο να κατανοήσουμε το σημερινό τοπίο στην Ευρώπη χωρίς να αναλογιστούμε τη «συνεισφορά» του ΠΑΣΟΚ, των γάλλων Σοσιαλιστών, των γερμανών Σοσιαλδημοκρατών και των βρετανών Εργατικών στις ιδιωτικοποιήσεις, στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, στις νέες μορφές «συνέργειας» δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Κόμματα με ιστορικούς δεσμούς –και γνώση– των εργατικών και λαϊκών τάξεων, μπορούσαν πολύ καλύτερα να υπονομεύσουν τις αντιστάσεις των κοινωνικών στρωμάτων που υποτίθεται ότι εκπροσωπούσαν.

Βαγγέλης Μεϊμαράκης ή Κυριάκος Μητσοτάκης;

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να πετάξει κανείς την μπάλα στην κερκίδα. Να απαντήσει ότι ψηφίζει «ενότητα» ή «Νέα Δημοκρατία» ή την «καλύτερη λύση για την Ελλάδα». O νέος αρχηγός, πάντως, δεν θα μπορέσει να πετάξει κάποια μπάλα σε κάποια εξέδρα. Με το καλημέρα θα πρέπει να απαντήσει σε ένα και μόνο ερώτημα: Είναι έτοιμος να μαζέψει τα σκουπίδια του κ. Τσίπρα;
Δεν θα υπάρχει ούτε μπάλα, ούτε εξέδρα για να τον επευφημεί. Κάτι σφαιρικό θα κρατάει κι αυτό δεν θα είναι μπάλα για την αναψυχή, αλλά θα είναι μία βόμβα. Και δεν θα υπάρχει κόσμος στην εξέδρα για να λέει «ζήτω»! Εκείνο που θα υπάρχει θα είναι εξοργισμένος κόσμος που θα θέλει να πάρει πίσω τα χαμένα του όνειρα και θα αναζητά ευθύνες

24 Δεκ 2015

Είναι ο Μάκης Βορίδης και ο Κώστας Σημίτης νεοφιλελεύθεροι;

Του Πάσχου Μανδραβέλη
Κουίζ: Τι σχέση έχουν ο κ. θαυμαστής της κυβέρνησης κ. Τάκης Μπαλτάκος («Βαράω προσοχή, σε όσα κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ») και ο νεκροθάφτης των ανοιχτών επαγγελμάτων κ. Μάκης Βορίδης με τον φιλελευθερισμό, παλιό ή νέο; Την ίδια ακριβώς που έχει και ο κ. Κώστας Σημίτης με τον νεοφιλελευθερισμό. Οτιδήποτε δεν αρέσει στην Αριστερά είναι «νεοφιλελεύθερο»· ακόμη και η αύξηση των φόρων, ακόμη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που είναι οργανισμός (δια)κρατικής παρέμβασης και παιδί του Τζον Μέιναρντ Κέινς!

13 Δεκ 2015

Παρακμή θα πει: αυτοαχρήστευση

Ξ​​αφνιάζει η αλλαγή της εικόνας του κ. Tσίπρα. Δίχως κομματική προκατάληψη, θετική ή αρνητική (ίσως με προϋπόθεση το απροκατάληπτο βλέμμα) θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για έναν Aλέξη Tσίπρα πριν από τις 20 Σεπτεμβρίου 2015 και έναν άλλον μετά.
Mιλάμε για αλλαγή στην προς τα έξω εικόνα του: Φυσιογνωμική εκφραστική, χειρονομίες, γλώσσα του σώματος, συμπεριφορικά αντανακλαστικά, χρωματισμοί της φωνής – κυρίως: καθαρότητα ή ανειλικρίνεια στο βλέμμα. Aν επιλέγαμε έναν και μόνο (εν γνώσει μας ανεπαρκή αλλά ίσως ενδεικτικό) προσδιορισμό της αλλαγής στην εικόνα, θα λέγαμε: Στην πρώτη πρωθυπουργία ο κ. Tσίπρας δεν έδειχνε «άνθρωπος της εξουσίας».

3 Δεκ 2015

Ο τσογλανισμός ως πολιτική

Την ώρα που ο Τούρκος Πρωθυπουργός έφευγε νικητής και τροπαιούχος από τη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το προσφυγικό, ο κ. Τσίπρας έγραφε στο twitter τις γνωστές επαρχιώτες ανοησίες του περί της έλλειψης εκνευρισμού των Ελλήνων πιλότων στις εμπλοκές τους με τους Τούρκους πιλότους. Ήταν αρκετή
μια ειρωνική και ταυτόχρονα αυστηρή αντίδραση των Τούρκων για να διαγράψει τα όσα έγραψε και να τα φορτώσει –κατά τη γνωστή συνήθεια της «πρώτη φορά»- σε κάποιον ανώνυμο συνεργάτη. Όμως η ζημιά για μία ακόμη φορά είχε γίνει.